Dinsdag 31 mei

Het laatste avondmaal - epiloog

En dan niet in de vertrouwde grote eettent uit basiskamp, die ons de afgelopen maanden steeds een wat koele groene uitslag deed hebben, maar op het terras van het vertrouwde Summit Hotel. Onder de sfeervolle lampen van het hotel heeft alles nu een mooie warme gloed. Die past wel goed bij de ommekeer die we in 2 dagen ondergingen: Van -10 graden C in de nacht op 5700 meter naar +20 in de nacht in Kathmandu op 1300 meter!


Het laatste avondmaal

Op 7 april schreef ik als hoofdverantwoordelijke het eerste bericht uit Kathmandu en nu is mij door de groep 'opgedragen' ook het laatste woord te
nemen. Geen eenvoudige taak, want er is in 2 maanden tijd zoveel gebeurd, ondernomen en ondergaan, dat er nog vele momenten vanuit de luie stoel nu, met nieuw licht beschenen kunnen worden. Met napraten werden dan ook vele uren van de laatste dagen gevuld, aan het zwembad, aan de eettafel en aan de bar.


Veel eten, veel drinken en veel napraten de laatste dagen

Ik denk dat ik mag stellen, dat de gehele reis een uitermate boeiende belevenis is geweest voor alle deelnemers. Uitermate boeiend wil niet zeggen dat er geen tegenslagen waren, of dat er geen zaken anders liepen dan verwacht. Maar dit voorspelde ik al op 7 april vanuit Nepal via de website en ruimschoots daarvoor, tijdens alle plezierige bijeenkomsten die ons als groep in Nederland al vele malen bijeen brachten.

Een boeiende belevenis was de reis natuurlijk door het ongelofelijk mooie reisschema met zeer veel hoogtepunten in Tibet. Maar misschien was het meest unieke feit van deze expeditie wel, dat we met een groep van 16 verschillende karakters een fantastische tijd hebben gehad die bijna 2
maanden (!!!) duurde.

Het gaat te ver om mijn korte, maar dankbaar uitgesproken toespraakje van een paar dagen geleden geheel te herhalen. De kern wil ik hier echter wel graag aan het papier toevertrouwen.

Het is voor iemand die de Himalaya als belangrijkste werkterrein heeft niet zo moeilijk om steeds weer enerverende, nieuwe en vernieuwende plannen te bedenken. Zo begon ik 2 jaar geleden met het plan Cho Oyu 2005 en wist ik dat ik er in alle facetten een 'top'-expeditie van wilde maken. Het reisschema zou voor een expeditie uniek worden door de vele hoogtepunten van Tibet die we zouden gaan meemaken en doordat we niet alleen maar Cho Oyu voor ogen hadden. Maar wat zijn plannen waard?

Dat ik als organisator van deze expeditie nu bedankt word voor het organiseren van deze unieke reis is fijn. Maar het gaat uiteindelijk toch om
de mensen die vertrouwen durven te hebben in zo'n Himalaya-onderneming.

Grote dank gaat daarom van mijn kant uit naar de 15 deelnemers aan deze reis en vooral ook aan jullie achterban op voor- en achtergrond. Dank, omdat het vertrouwen er was om te (mogen) kiezen voor een ambitieus Himalaya-plan van Snow Leopard Adventures en ondergetekende!

Namaste, of beter Tashi Delek!

Rene de Bos
Kathmandu, 31 mei 2005